Sandrina´s column: In de rij voor Rome

Onze Wereldstadgids Sandrina is programmamaker, verteller en gids in Rome. De missie van haar bedrijf Persoonlijk Rome is om iedere liefhebber zijn of haar inspiratie uit Rome te laten halen, in al haar facetten. Dat geldt ook voor deze column, die eerder verscheen in het tijdschrift De smaak van Italië.

Ik moet even wachten voor een plek op een trendy terras. Iets verderop staat een jong stel toeristen beteuterd te kijken. Deze hotspot vonden ze met hun app, maar er stond niet bij dat er een rij zou staan… Mijn blik dwaalt verder over het levendige pleintje: van de kerk uit de vijfde eeuw naar zijn barokke broertje aan de overkant, langs de prachtige marmeren fontein uit de zestiende eeuw, en omhoog langs een elegante achttiende-eeuwse gevel. En nog verder terug: hier liep in de Oudheid Julius Caesar himself rond!

Al die monumenten uit verschillende tijden bij elkaar en door elkaar: dat is de ervaring waarvoor ik steeds terugkom naar Rome. En ik ben niet de enige: steeds meer mensen bezoeken Rome meer dan één keer in hun leven. Hoe vaker je komt, hoe meer je ziet, hoe boeiender de stad is. Andere steden kun je van je verlanglijst afstrepen, in Rome groeit je lijst alleen maar.

Dat maakt Rome anders dan andere steden. Tot het punt dat het niet alléén om Rome gaat, maar om wat Rome je te zeggen heeft. De monumenten, de geschiedenis, de manier van leven: alles is een spiegel voor de thema’s in het hier en nu, in onze wereld, maar ook in je persoonlijke leven. Rondlopen in De Eeuwige Stad helpt je ze helder in beeld te krijgen.

Neem Rome’s icoon bij uitstek: het Colosseum. De eerste keer is de beroemdste arena aller tijden vooral indrukwekkend groot. Daarna zie je de ondergrondse ruimtes waar gladiatoren en gevangenen in doodsangst wachten tot de show begint. Maar ik denk niet alleen aan gruwelijke scènes met leeuwen. Ik zie het amfitheater ook als een symbool, als een les: iets op stevige fundamenten weerstaat de stormen van de tijd.

Wie niet beter weet, ziet op het Forum Romanum alleen een hoop omgevallen stenen. Maar naarmate je er verder induikt, krijgt deze plek steeds meer betekenis.  Hier worstelden de Romeinen tweeduizend jaar geleden al met dezelfde vraagstukken als wij: vrijheid van burgers versus macht van de staat,  de stad als gemeenschap en wie daarvoor moet zorgen, populisme en debat. Ieder monument in Rome is op die manier te bekijken. Zo zal je het de eerste keer in het Vaticaan vast vooral heel erg druk vinden: zowel door de mensenmenigte als door de overdadige decoratie.  Maar deze multinational is ook te zien als een leerzaam voorbeeld van ´corporate storytelling´: een goed verhaal dat de organisatie schraagt en dat in alles wordt uitgedragen.

Als je voorbij de highlights en hotspots gaat, laat Rome steeds meer van zichzelf zien. Een opgraving, een klooster, een aquaduct, catacomben, een stuk Romeinse weg, een villa van een kardinaal… de geschiedenis is altijd tastbaar en zichtbaar voor wie om zich heen kijkt. Hoe meer je ziet, hoe meer de puzzelstukjes in elkaar vallen. Dat is een heerlijk verslavend proces! In onze tijd moet alles onmiddellijk beschikbaar zijn: ‘I want it all and I want it now’. In Rome werkt dit niet zo. Je moet je de stad en haar betekenis stap voor stap eigen maken, er als het ware ingroeien. Dat is wat ik noem ´slow tourism´.  Aan de één-dags toerist die niet in de rij wil staan gaat dit voorbij. Die heeft geen tijd, kijkt wel maar ziet niet.

Ik neem op het terras mijn tafeltje in. De mensen om mij heen genieten van een ontspannen moment in elkaars gezelschap. Ook dit is de charme van Rome: dé school voor Levenskunst. Het is ‘aperitivo-tijd’, dus ik kan mij te goed doen aan het rijke buffet. Ik ben net op tijd, want de rij voor het terras groeit aan. Romeinen vinden het helemaal niet erg om in de rij te staan. Als het de moeite waard is.

Sandrina Bokhorst / Persoonlijk Rome

Geschreven door wereldstadgidsen